intrâ
LIGU.RE

stranuâ

(stòr. stranûâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 266.

v. n. starnutare.

Voxe vexiñe: strangoâ; strangoatua; strangoggion; stranio; stranscio; stranuâ; stranuo; straordinäio; strapagâ; straparlâ; strapassâ.