stranio
(stòr. stránnio)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
agg. strano || me pâ de —, mi sembra molto strano o incredibile.
Voxe vexiñe: stramuo; stramuou; strangoâ; strangoatua; strangoggion; stranio; stranscio; stranuâ; stranuo; straordinäio; strapagâ.