intrâ
LIGU.RE

strangoâ

(stòr. strangôâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.

v. a. strangolare, strozzare.

Voxe vexiñe: stramme; stramortî; stramuâ; stramuo; stramuou; strangoâ; strangoatua; strangoggion; stranio; stranscio; stranuâ.