spurgâ
(hist. spûrgâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 261.
v. n. spurgare.
Neighbouring lemmas: spontâ; spunzia; sponziâ; spunzieua; spuo; spurgâ; spussa; spussâ; spussolento; spussoso; squaccin.