spuo
(hist. spûo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 261.
s. m. sputo || attaccou co-o —, attaccato male (che facilmente cade) || mangiâ pan e —, cibarsi poveramente.
Neighbouring lemmas: sponcion; spontâ; spunzia; sponziâ; spunzieua; spuo; spurgâ; spussa; spussâ; spussolento; spussoso.