intrâ
LIGU.RE

spurgâ

(stòr. spûrgâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 261.

v. n. spurgare.

Voxe vexiñe: spontâ; spunzia; sponziâ; spunzieua; spuo; spurgâ; spussa; spussâ; spussolento; spussoso; squaccin.