stranuâ
(stòr. stranüâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 477.
- Starnutire.
Voxe vexiñe: strangoatua; strangoggioin; strangogion; strangoou; stranscio; stranuâ; stranuo; strapassata; strappiccante; strappicco; straponta.