stranuâ
(hist. stranüâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 477.
- Starnutire.
Neighbouring lemmas: strangoatua; strangoggioin; strangogion; strangoou; stranscio; stranuâ; stranuo; strapassata; strappiccante; strappicco; straponta.