strangoggioin
(stòr. strangugiuin)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 477.
- Stranguglioni; sono enfiagioni ed aposteme delle glandule della gola, malattia de’ cavalli.
Voxe vexiñe: stramuâ; stramuâ o vin; stramuo; strangoachen; strangoatua; strangoggioin; strangogion; strangoou; stranscio; stranuâ; stranuo.