stramuâ
(stòr. stramûâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
v. n. [tramutare], traslocare, trasportar le masserizie da una casa all’altra || — o vin, travasare, tramutare il vino.
Voxe vexiñe: strambottâ; strambòtto; stramesci; stramme; stramortî; stramuâ; stramuo; stramuou; strangoâ; strangoatua; strangoggion.