disubbidî
(stòr. disûbbidî)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
v. n. disobbedire.
Voxe vexiñe: distruttô; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo; disubbidî; dita; dito; dittatô; dittatua; divagâse.