intrâ
LIGU.RE

disubbidî

(stòr. disûbbidî)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.

v. n. disobbedire.

Voxe vexiñe: distruttô; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo; disubbidî; dita; dito; dittatô; dittatua; divagâse.