disturbo
(stòr. distûrbo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
s. m. disturbo.
Voxe vexiñe: distrue; distruttô; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo; disubbidî; dita; dito; dittatô; dittatua.