disturbâ
(stòr. distûrbâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
v. a. disturbare.
Voxe vexiñe: distribuî; distribuçion; distrue; distruttô; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo; disubbidî; dita; dito.