intrâ
LIGU.RE

desturbâ

(stòr. destûrbâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 102.

v. a. disturbare, incomodare.

Voxe vexiñe: destinâ; destinaçion; destituî; destituçion; destrigâ; desturbâ; desturbatô; desturbo; desumme; desunî; desunion.