intrâ
LIGU.RE

desturbatô

(stòr. destûrbatô)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 102.

s. m. disturbatore.

Voxe vexiñe: destinaçion; destituî; destituçion; destrigâ; desturbâ; desturbatô; desturbo; desumme; desunî; desunion; desvalixâ.