home
LIGU.RE

scorattâ

(hist. scurattâ)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 436.

  • Andare a zonzo, andar vagando in qua e in là.

Neighbouring lemmas: sconsî; scontro; scoou; scopasson; scopellòtto; scorattâ; scorrî; scorriâ; scorriattâ; scorriatta; scorisærve.