sconsî
(hist. scunsî)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 436.
- Erpicare, spianare e tritare coll’erpice la terra dei campi lavorati.
Neighbouring lemmas: scombrioso; scondigioin; scondilô (zugâ à); sconquasciâ; sconquasciou; sconsî; scontro; scoou; scopasson; scopellòtto; scorattâ.