remondâ
(hist. remundâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 386.
- Rimondare, dibruscare, levare a un albero i ramuscelli inutili e seccagginosi.
Neighbouring lemmas: remissa; remmâ; remmo; remuâ; remuin; remondâ; remorcâ; remòrco; ren; rencio; renegaddo.