intrâ
LIGU.RE

remondâ

(stòr. remundâ)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 386.

  • Rimondare, dibruscare, levare a un albero i ramuscelli inutili e seccagginosi.

Voxe vexiñe: remissa; remmâ; remmo; remuâ; remuin; remondâ; remorcâ; remòrco; ren; rencio; renegaddo.