home
LIGU.RE

reuitâ

(hist. reûtâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 225.

v. n. ruttare.

Neighbouring lemmas: reue (eutto —); reuima; reuimatismo; reuo; reusa; reuitâ; reuito; revedde; revegnî; reveise (à —); revendaieua.