costûmâ
Source: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 273.
- v. n. Costumare: Avere in o per costume, Usare, Esser consueto a fare.
- Costûmâse n. p. Costumarsi, Usarsi, Solere, Essere solito o consueto a farsi.
Neighbouring lemmas: costrûto; costrûttô; costrûttûa; costrûziōn; costûa; costûmâ; costûmme; cōtellâ; cōtellaja; cōtellassi; cōtellassin.