sconquasciou
(stòr. scunquasciòu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 436.
- Conquassato, devastato, rovinato.
Voxe vexiñe: scollou; scombrioso; scondigioin; scondilô (zugâ à); sconquasciâ; sconquasciou; sconsî; scontro; scoou; scopasson; scopellòtto.