scondilô (zugâ à)
(stòr. scundiluu (zügâ a))G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 435.
- Fare a capo a niscondere. V. Zugâ à scondilô.
Voxe vexiñe: scui; scoiggion; scollou; scombrioso; scondigioin; scondilô (zugâ à); sconquasciâ; sconquasciou; sconsî; scontro; scoou.