sciorbiggion
(stòr. sciurbiggiùn)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 428.
- Sorbitore, che sorbe, smodatamente e sconciamente.
Voxe vexiñe: scionco; scionza; sciorbettê; sciorbetto; sciorbî; sciorbiggion; sciornoa; sciortia; sciuscetto; sciusciâ; sciuscio.