sciortia
(stòr. sciurtìa)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 429.
- Uscita, apertura da uscire. Egresso, l’uscir fuori che fanno i soldati da’ lor ripari per assaltare i nemici. Sortita.
Voxe vexiñe: sciorbettê; sciorbetto; sciorbî; sciorbiggion; sciornoa; sciortia; sciuscetto; sciusciâ; sciuscio; scivelli; scivernâ.