intrâ
LIGU.RE

mastugâ

(stòr. mastügâ)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 278.

  • Masticare, disfare checchessia co’ denti.

Voxe vexiñe: mastra; mastro; mastrussâ; mastrussê; mastrusso; mastugâ; mattafoin; mattausso; matelòtte; mattinê; mattonella.