mastugâ
(hist. mastügâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 278.
- Masticare, disfare checchessia co’ denti.
Neighbouring lemmas: mastra; mastro; mastrussâ; mastrussê; mastrusso; mastugâ; mattafoin; mattausso; matelòtte; mattinê; mattonella.