rangotan
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 218.
s. m. orangotano || orco, uomo bruttissimo.
Voxe vexiñe: ranghezzâ; rango; rangognâ; rangogno; rangognon; rangotan; rantega; rantegâ; rantegoso (vegio —); ranversé; raoxia.