intrâ
LIGU.RE

umanitæ

(stòr. ûmanitæ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 812.

  • s. f. Umanità: Natura o Condizione umana.
  • Umanità, per Bontà, Amorevolezza, Benignità, Affabilità; e talora per Compassione.
  • — per Studio d’umane lettere.
  • Sensa umanitæ; Disumano, Inumano, Crudele; ed avverb. Disumanamente, Inumanamente, Crudelmente.

Voxe vexiñe: uga; ughetta; ultimâ; ultimo; ultramare; umanitæ; umeo; umiditæ; umido; umiessa; umiliâ.