ultimâ
(stòr. ûltimâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 812.
- V. Urtimâ.
Voxe vexiñe: uditô; uëtâ; offiçiâ; uga; ughetta; ultimâ; ultimo; ultramare; umanitæ; umeo; umiditæ.