intrâ
LIGU.RE

strapicco

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 754.

  • s. m. Tracollo: L’urto che fa un corpo mal basato, inclinando più da una parte che dall’altra, producendo così forte scossa a chi ne è carico.

Voxe vexiñe: straordinäio; strapagâ; straparlâ; strapassâ; strapasso; strapicco; strapin; straportâ; straponta; strapontê; strapontin.