imbrumme
(stòr. imbrûmme)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 430.
- s. m. Imbarazzo, Impedimento, Ingombro.
Voxe vexiñe: imbròggi; imbròggio; imbroggion; imbroggiou; imbroncâ i pennoin; imbrumme; imbrunîse; imbruttâ unna cösa; imbuo; imbuscioâ; imbuzzarâsene.