home
LIGU.RE

imbrumme

(hist. imbrûmme)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 430.

  • s. m. Imbarazzo, Impedimento, Ingombro.

Neighbouring lemmas: imbròggi; imbròggio; imbroggion; imbroggiou; imbroncâ i pennoin; imbrumme; imbrunîse; imbruttâ unna cösa; imbuo; imbuscioâ; imbuzzarâsene.