intrâ
LIGU.RE

doggiatua

(stòr. dōggiatûa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 324.

  • s. f. Piegatura, Curvatura, Torcimento.

Voxe vexiñe: docilitæ; documentâ; doga; doggia; doggiâ; doggiatua; doggio; doggion; doî; dommâ; doman.