intrâ
LIGU.RE

distruttô

(stòr. distrûttô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 322.

  • s. m. Distruttore, Distruggitore, Struggitore: Che distrugge.

Voxe vexiñe: distræto; distraçion; distribuî; distribuçion; distrue; distruttô; distruto; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo.