distruttô
(stòr. distrûttô)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 322.
- s. m. Distruttore, Distruggitore, Struggitore: Che distrugge.
Voxe vexiñe: distræto; distraçion; distribuî; distribuçion; distrue; distruttô; distruto; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo.