intrâ
LIGU.RE

distruto

(stòr. distrûto)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 322.

  • p. pass. Distrutto V. Distrue.
  • Distrutto, aggiunto a persona, vale Mal condotto di sanità, Smunto, Emaciato, Consunto.

Voxe vexiñe: distraçion; distribuî; distribuçion; distrue; distruttô; distruto; distruçion; disturbâ; disturbatô; disturbo; disubbidî.