intrâ
LIGU.RE

coccon

(stòr. cōccōn, cuccōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, pp. 235, 283.

  • s. m. Cucco e Cocco. Voce bambinesca, lo stesso che Uovo.

Voxe vexiñe: còcina; coccinelli; còcco; coccodrillo; coccoma; coccon; cocré; codeghin; codegugno; codin; co-e boñe.