intrâ
LIGU.RE

bonellan

(stòr. bōnellan)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 141.

  • add. Bonario, Bonaccio: Di buon naturale, Di buona pasta, Pasticcione, Buon pastricciano; e talora anche Sempliciotto.

Voxe vexiñe: bon; bonboccon; bonægia; bonarietæ; bonassa; bonellan; bonetto; boña; boñadònna; boñalaña; boñaman.