intrâ
LIGU.RE

bonassa

(stòr. bōnassa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 141.

  • s. f. Bonaccia e Bonazza: Lo stato del mare in calma e in tranquillità.

Voxe vexiñe: böme; bon; bonboccon; bonægia; bonarietæ; bonassa; bonellan; bonetto; boña; boñadònna; boñalaña.