aratro
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 66.
- s. m. Aratro, Aràtolo: Strum. campestre, col quale si ara la terra.
Voxe vexiñe: a ràffeghe; aragosta; a rammæ; ä randa; arasso; aratro; a raviêu (punto); arba; arbajêua (uga); arbanella; arbaxïa.