home
LIGU.RE

aratro

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 66.

  • s. m. Aratro, Aràtolo: Strum. campestre, col quale si ara la terra.

Neighbouring lemmas: à raffeghe; aragosta; à rammæ; a-a randa; arasso; aratro; à ravieu (ponto); arba; arbaieua (uga); arbanella; arbaxia.