grinta (in)
Fonte: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 224.
- In abborrimento, a sdegno. U m’ha piggiòu in grinta, mi ha preso a sdegno, in uggia, mi abborisce.
Voci vicine: grillu cantadù; grimadellu; grimia; gringu; grinfie; grinta (in); grinte; grissìn; gritta; grivea; grixella.