costrûttûa
Fonte: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 273.
- s. f. Costruttura: Il modo e La forma della cosa costrutta.
Voci vicine: costreito; costrinze; costrûe; costrûto; costrûttô; costrûttûa; costrûziōn; costûa; costûmâ; costûmme; cōtellâ.