LIGU.RE

sèccu

Source: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.

  • agg. secco; 2 stato di siccità; espress. sèccu cmè ‘n ràtu stanco sfinito; l’è restó sèccu è morto sul colpo; in cùlpu sèccu un colpo forte

Neighbouring lemmas: sebrèttu; sebrò; šèbu; sècca; šècca; sèccu; secóndu; séga; segnò; sèggnu; seguì.