biešmòSource: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.verbo bestemmiare, p.p. biešmó, var. bestemiòNeighbouring lemmas: bibéina; bicéu; biciò; bìcciu; bièla; biešmò; bigèttu; bighélle; bigóttu; bìlicu; binéllu.
LIGU.RELIGU.RE