stremio
(hist. stremìu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 479.
- Spaventato, impaurito; voce del contado.
Neighbouring lemmas: straxatô; strazandou, trazandou; strazzetto; strellin; stremia; stremio; strenzagge; strenze; strenziou; streppâ; streppellâ.