serrou
(hist. seròu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 445.
- Segatore, chi sega il legname. Chiuso.
Neighbouring lemmas: çerin; çeriòtto; çernagge; çerneggio; çerneua; serrou; çervellâ; serveçiâ; servî into rognon; servitô de l’uspiâ; servixo.