intrâ
LIGU.RE

serrou

(stòr. seròu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 445.

  • Segatore, chi sega il legname. Chiuso.

Voxe vexiñe: çerin; çeriòtto; çernagge; çerneggio; çerneua; serrou; çervellâ; serveçiâ; servî into rognon; servitô de l’uspiâ; servixo.