særo
(hist. særu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 402.
- Cerro, specie di quercia.
Neighbouring lemmas: çærcio da reua de carrosse; çærcio de testa de möo; çærne; çærnia; særsa; særo; çærvo; çærvo volante; sæximo; sæxiña; safran.