home
LIGU.RE

særo

(stor. særu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 402.

  • Cerro, specie di quercia.

Voci vicine: çærcio da reua de carrosse; çærcio de testa de möo; çærne; çærnia; særsa; særo; çærvo; çærvo volante; sæximo; sæxiña; safran.